Szabla pojedynkowa

Szabla – nasza broń narodowa

Szabla - trening w palcaty
„Palcaty” Julian Maszyński (1847-1901)

Szabla jest niezwykle wszechstronnym orężem. Sięgano po nią nie tylko w czasie bitwy, ale również podczas pojedynków honorowych.

Już od najmłodszych lat młodzi szlachcice oddawali się zabawie walki w palcaty rywalizując między sobą. Dzięki temu mogli posiąść biegłość w posługiwaniu się tą bronią.

Jędrzej Kitowicz tak opisuje bicie się w palcaty: „Drugą zabawą podczas rekreacji były kije, zwane palcatami, w które pojedynkowali się studenci dwaj a dwaj ze sobą. Ten sposób wielce był potrzebny dla stanu osobliwie szlacheckiego, jako wprawiający młódź do zręcznego w swoim czasie używania szabli, którą nasi przodkowie na wojnach najwięcej dokazywali.”

Szabla – broń pojedynkowa

Potwierdzenie, że szabla była bronią pojedynkową znajduje się w licznych fragmentach siedemnastowiecznych pamiętników. Wynika z nich również, iż większość starć na szable dotyczy walki pieszej.

Pojedynek Odlanickiego z Szumski
„… wezwał mię Pan Krzysztof Szumski, marikuta, towarzysz nasz, sam będąc winien, na pojedynek, z którym pociąwszy się, dałem mu raz w łeb dobrze, że aż kulka wywrócił i kostki ze łba potem wybierał…”

Pojedynek Zeznowicza z Sapiehą
„… tegoż dnia Zeznowicz Starosta Orszański w pojedynku rękę odciął Tomaszowi Sapieże…”

Szabla – program nauczania

Starając się przybliżyć tę zapomnianą sztukę, na treningach szabli pojedynkowej skupiamy się przede wszystkim na nauczaniu skutecznych technik, które mogły mieć miejsce zarówno w pojedynku jak i w bitwie. Program nauczania oparty jest o metodykę sportową współczesnej szermierki, jednak z położeniem nacisku na zasadę „primum vivere”, czyli „przede wszystkim przeżyć”. W nauczaniu korzystamy również z podręczników i regulaminów wojskowych dotyczących walki tym orężem, które licznie zaczęły powstawać w XIX wieku.

GRUPA POCZĄTKUJĄCA

Na treningach grupy początkującej skupiamy się na nauczaniu podstawowych aspektów szermierki szablą. Między innymi na prawidłowym sposobie trzymania i prowadzenia broni, poruszania się w walce, kontrolowania dystansu, a także wykonywania prostych działań szermierczych i założeń taktycznych.

Wymagania sprzętowe minimalne: po około 3-4 miesiącach od rozpoczęcia treningów należy zaopatrzyć się w maskę szermierczą (350N lub 1600N) i lekkie rękawiczki. Mężczyźni dodatkowo powinni posiadać ochraniacz krocza (suspensor), a kobiety szermierczy ochraniacz piersi.

Do treningów zapewniamy uczestnikom broń otulinową Go-Now.

GRUPA ZAAWANSOWANA

Na treningach grupy zaawansowanej skupiamy się na zapoznaniu ćwiczących z bardziej złożonymi działaniami szermierczymi oraz koncepcjami techniczno-taktycznymi. Poznajemy podział działań szermierczych oraz nabywamy umiejętność stosowania ich w walce. Nabyte umiejętności uczniowie mogą sprawdzać w sparingach z użyciem broni otulinowej Go-Now lub też stalowej (wymagany pełny zestaw ochraniaczy).

Wymagania sprzętowe minimalne: maska szermiercza (350N lub 1600N), rękawice ochronne, ochraniacz krocza (mężczyźni), szermierczy ochraniacz piersi (kobiety). Do sparingów bronią otulinową Go-Now przydadzą się również ochraniacze łokci oraz kolan.

Wymagania sprzętowe do udziału w sparingach bronią stalową: maska szermiercza 1600N, nakładka na maskę z ochroną potylicy, gorget, kurtka szermiercza (przeszywanica), spodnie szermiercze, rękawice ciężkie, ochraniacze przedramion, łokci, kolan i goleni, suspensor (mężczyźni), szermierczy ochraniacz piersi (kobiety), własna broń treningowa.

Do treningów zapewniamy uczestnikom broń otulinową Go-Now.

W celu udziału w sparingach należy posiadać własną broń otulinową lub stalową.


Harmonogram zajęć znajduje się tutaj.